books · travel

Η επιστροφή

Γυρίσαμε απο το ταξίδι 😞 Δεν θέλαμε αλλα έπρεπε! Ηταν ενα πραγματικά υπέροχο ταξίδι, είδαμε πολλές πόλεις, φάγαμε, ήπιαμε, ζήσαμε σαν τουρίστες αλλά και σαν ντόπιοι και ήταν όλα τόσο όμορφα! Οδηγήσαμε αρκετές ώρες αλλά περπατήσαμε κιόλας, ειδικά σε μερικές πόλεις πααααρα πολυ. Όμως σήμερα δεν θα σας μιλήσω αναλυτικά για το ταξίδι, αυτο σκοπεύουμε να το κάνουμε μαζί με την φίλη μου, ελπίζω να τα καταφέρουμε γιατί υπάρχει και μια απόσταση μεταξύ μας, εγώ Ηρακλειο αυτή Βρυξέλλες, θα το προσπαθήσουμε όμως.

Σήμερα λοιπόν θα σας μιλήσω για αυτά που διάβασα στο ταξίδι μου. Στο τελευταίο μου ποστ ειχα βάλει στόχο να διαβάσω 4 βιβλία και γέλασα πολυ με τον εαυτό μου! Τελικά τα ψιλό κατάφερα, λίγο το αεροπλάνο λίγο κατι όμορφες πλατείες που το σήκωναν το βιβλίο και τον καφέ και πάρα πολύ το καράβι της επιστροφής που περάσαμε μια ολόκληρη μέρα σε αυτο, βοήθησαν ώστε να διαβάσω τα 3 απο τα 4 βιβλία που ειχα πάρει μαζί μου!

Το αεροπλάνο ηταν άδειο, μιας και ταξίδευα Κυριακή του Πάσχα για τους καθολικούς, οπότε καθόμουν μόνη μου και όλα ηταν με τα μέρος της ανάγνωσης. Αποφάσισα να ξεκινήσω  με το βιβλίο «Η ώρα του αστεριού» της Κλαρίσε Λισπέκτορ. Ο τρόπος γραφής μου άρεσε όμως η ιστορία κάπως μου ξένιζε, πότε συμπαθούσα την ηρωίδα ποτε με κούραζε. Το βιβλίο το τελείωσα στο δωμάτιο στη Βερόνα, μετά απο αρκετό περπάτημα, 1 Aperol και 1 ποτήρι κρασί. Το τέλος μου άρεσε, ένιωσα ότι η ηρωίδα λυτρώθηκε, όμως μια από τις επόμενες μέρες διάβασα το εργοβιογραφικό σημείωμα της Λισπέκτορ και πραγματικά έμεινα με το στόμα ανοιχτό! Τι ζωή έζησε αυτή η γυναίκα και μάλιστα γνωρίζοντας ότι αυτό ήταν το τελευταίο της έργο ένιωσα ότι έβγαλε μια ευαισθησία, ήταν τόσο δυναμική τόσο σκληρή κατά την διάρκεια της ζωής της και σε αυτό το τελευταίο της βιβλίο νομίζω οτι αν και ήθελε οι αναγνώστες της να νομίζουν ότι ο συγγραφέας είναι άντρας αν και η ηρωίδα της δεν ζει μια όμορφη ζωή προς το τέλος μου έβγαλε μια ευαισθησία.

Παρακολούθησα και την μια και μοναδική συνεντευξη που είχε παραχωρήσει και πραγματικά με καθήλωσε. Ο τρόπος που μιλούσε, οι κινήσεις της και οι εκφράσεις της ήταν τρομερά!

img_0068

Το επόμενο βιβλίο μου ήταν το «Τεχνικές κολύμβησης» της Ελίζας Παναγιωτάτου. Ένα μυθιστόρημα για τα παιδικά χρόνια, την ενηλικίωση, τη δύσκολη κληρονομιά του παρελθόντος και τις πολύπλοκες και εναλλασσόμενες σχέσεις ανάμεσα σε μαμάδες και κόρες, φίλες, φίλους και εραστές. Με μια γραφή εσωτερική και με έντονο το στοιχείο του ρυθμού, η Παναγιωτάτου ανασύρει την πρώτη ύλη των συναισθημάτων μιας μοναχικής καθημερινότητας. (απο την σελίδα των εκδόσεων Αντίποδες ). Σε πολλές σελίδες του βιβλίου βλέπεις τον εαυτό σου, τις φίλες σου, τους γονείς σου, τους παππούδες σου. Είναι σαν να διαβάσεις σελίδες από το ημερολόγιο σου.

Ξυπνάει πριν το ξυπνητήρι και σηκώνεται ξυπόλυτη στη φλοκάτη, μετά μωσαϊκό, κάνει κρύο και είναι ακόμα νωρίς, χαλάκι στο μπάνιο, και στα πρώτα αυτά βήματα κάθε μέρα, εκεί που κανείς δεν κοιτάει και ο ύπνος είναι ακόμα κολλημένος στο σώμα σαν δεύτερο δέρμα, η Μαρία είναι σαν να περπατάει πάντα κάπως στραβά και όπως πολλοί έτσι και εκείνη στη διαδρομή αυτή μοιάζει σαν να είναι παιδί και να μην ξέρει ακριβώς που θέλει να πάει τώρα που σηκώθηκε για άλλο ένα πρωί. Όπως επίσης όταν κατεβαίνει τα σκαλιά μιας πολυκατοικίας μόνη της και λίγο τρέχει άτσαλα και βιαστικά, κι αν ανοίξει κάποια πόρτα ντρέπεται που το βήμα της είχε κάτι το παιδικό και μετά μαζεύεται και συνεχίζει όπως περπατάνε οι μεγάλοι όταν κατεβαίνουν τις σκάλες.

Ακολουθούμε τις δυο φίλες την Μαρία και την Στεφανία, από τότε που ήταν κολλητές μέχρι που μεγάλωσαν και χάθηκαν. Με αυτό το βιβλίο που συνέβει ένα περίεργο πράγμα, ενώ μου άρεσε πάρα πολύ στα κομμάτια που αναφερόταν στη ζωή της Μαρίας κάπως σαν να το διάβαζα με το ζόρι. Τα κομμάτια όμως που αφορούσαν την Στεφανία τα διάβαζα τόσο γρήγορα. Δεν μπορώ να το εξηγήσω, δεν ταυτίστηκα πιο πολύ με τη Στεφανία, όμως κάθε φορά που διάβαζα το κομμάτι που την αφορούσε οι σελίδες γυρνούσαν πολύ γρήγορα.

Κάπου μεσοπέλαγα τελείωσα με τις » τεχνικές κολύμβησης» και αφού χάζεψα λίγο την θάλασσα και την καταπράσινη Κέρκυρα που περνούσαμε εκείνη την ώρα, έπιασα κατευθείαν στα χέρια μου το επόμενο βιβλίο. «Στέλλα κοιμήσου» του Γιάννη Οικονομίδη. Σε μια οικογένεια όπου ο νόμος του πατέρα-αφέντη εφαρμόζεται με μαφιόζικες μεθόδους, η Στέλλα αρνείται να παντρευτεί αυτόν που της επιβάλλεται και επιμένει στο αυτονόητο δικαίωμα της προσωπικής επιλογής. Ο έρωτας όμως όπως και κάθε προσωπική ελευθερία ακυρώνεται μπροστά στο συμφέρον, στο βωμό του οποίου θυσιάζονται η αξιοπρέπεια, η ηθική τάξη και τα συναισθήματα.( από την σελίδα των εκδόσεων Αντίποδες ). Το βιβλίο είναι σε θεατρική μορφή, έτσι διαβάστηκε πολύ γρήγορα και με πολύ γέλιο!

Τον Γιάννη Οικονομίδη τον γνώρισα μέσα από την ταινία του Σπιρτόκουτο και όταν διάβαζα το «Στέλλα κοιμήσου» μου θύμισε πολύ την ταινία. Γέλασα πολύ με τις ατάκες των ηρώων και πέρασαν πολύ ευχάριστα οι τελευταίες ώρες μέσα στο καράβι!

Φτάσαμε λοιπόν στην Ελλάδα αλλά οι διακοπές κράτησαν λίγο ακόμα. Μια μέρα στην Αθήνα και φυσικά επισκευτήκαμε το αγαπημένο μας βιβλιοπωλείο και ψωνίσαμε! Αυτά τα βιβλία έψαχνα πριν φύγω για το ταξίδι μου και τελικά τα πήρα αφού γύρισα. Αν και είχα άλλο ένα βιβλίο για το ταξίδι μου δεν μπόρεσα να κρατηθώ και άρχισα κατευθείαν με «Το τέλος της πείνας» της Λίνας Ρόκου. Το πρώτο μυθιστόρημα της Λίνας Ρόκου είναι υπέροχο, δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου. Αν και ξενυχτήσαμε το τελευταίο βράδυ στην Αθήνα αν και ξυπνήσαμε στις 5 το πρωί για να είμαστε στην ώρα μας στο αεροδρόμιο μέσα στο αεροπλάνο δεν έκλεισε το μάτι μου καθόλου απλά διάβαζα το βιβλίο μου!

Αν δεν το έχετε διαβάσει και έχετε σκοπό να το κάνετε ξεκινήστε το πρωί και να μην έχετε τίποτα να κάνετε όλη μέρα! Εξαιρετική δουλειά απο τη Λίνα Ρόκου και φυσικά από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Κάπως έτσι οι διακοπές έφτασαν στο τέλος τους και γυρίσαμε στην πραγματικότητα στις δουλειές μας. Σας χαιρετώ με μια φωτογραφία από την Περούτζια!!

ΥΓ. λίγο αργά είδα όλο αυτό με τα βραβεία, καλύτερα αργά παρά ποτέ που λένε, και μιας και είμαι καινούργια για πείτε μου πρέπει να δώσω και εγώ τα βραβεία μου τώρα? Ευχαριστώ προκαταβολικά όσους με ανέφεραν σαν ένα από τα αγαπημένα τους μπλογκ.

Advertisements
books · life · travel

Το ταξίδι ξεκινάει!!

Καλό μήνα!! Έφτασε η μέρα που περίμενα απο τα Χριστούγεννα!! Το ταξίδι λοιπόν ξεκινάει σε λίγες ώρες και πετάω για Βρυξέλλες! Εκει θα συναντήσω την φίλη μου και θα ξεκινήσουμε το ταξίδι μας μαζί!

Τις Βρυξέλλες ή Βρυξέλλα όπως την αποκαλούμε, τις αγαπώ!! Πρώτη φορα πήγα πριν 8 χρόνια και απο τότε όποτε βρίσκω ευκαιρία παω! Δυστυχώς ή ευτυχώς οι φίλοι μας μετακομίζουν Ελλάδα. Απο την μια χαίρομαι γιατι θα τους εχουμε κοντά μας απο την άλλη όμως πότε θα ξαναπάω τώρα στη Βρυξέλλα;; Σε λίγες ώρες λοιπόν θα είμαι εκει και ανυπομονώ! Σε όσους κατακρίνουν την Βρυξέλλα και λενε ότι δεν ειναι ωραία, απλα λέω ότι ειναι ενα όμορφο Ηρακλειο 😊

Εκει θα μείνουμε μέχρι την Τρίτη το πρωι και μετα θα ξεκινήσουμε (εγω θα συνεχίσω) το ταξίδι μας! Το οποίο όμως δεν το αποκαλύπτω ακομα, για να έχετε αγωνία 😜 είμαι όμως πολυ ενθουσιασμένη!!

Φυσικά και θα υπάρξει ποστ μετα το τέλος του ταξιδιού, για να ταξιδέψετε όμως μαζί μας μπορείτε να με ακολουθήσετε στο λογαριασμό μου στο Instagram όπου όπως είπε και μια φίλη μου οι γραμμουλες στα insta stories θα γίνουν κουκιδούλες…

Σας αφήνω με τα βιβλία που θέλω να διαβάσω στο ταξίδι (εδώ γελάμε, 4 βιβλία, δεν ξέρω τι σκεφτόμουν)!!

Καλό μήνα, καλό Πάσχα και εύχομαι όλοι και όλες να περάσετε υπέροχα!!

thumbnail_IMG_1941

 

life

Τα γενέθλια!

32 λοιπόν! Ποτε έγινα 32 ούτε που το κατάλαβα, βασικά νιώθω 22!!

Στις 24 Μαρτίου ήταν τα γενέθλια μου και τα πέρασα σχετικά ήρεμα χωρίς έξοδο ή πάρτυ, πλησιάζουν οι μέρες για το ταξίδι μου όποτε γενικά τα πράγματα στη ζωή μου κυλούν πιο χαλαρά.

Το πρωί του Σαββάτου ξυπνήσαμε και ετοιμαστήκαμε για μια βόλτα στο κέντρο, ο καιρός μετά την δραματική Πέμπτη που περάσαμε εδώ στο Ηράκλειο, ήταν αρκετά καλός.

Κάθε χρόνο κάνω δώρο στον εαυτό μου βιβλία, όμως αυτά που ήθελα δεν υπήρχαν στο βιβλιοπωλείο όποτε θα κάνω υπομονή μερικές μέρες!

Μετά το φαγητό και τον καφέ μας, το απόγευμα πηγα στο σπίτι μιας φίλης παρέα με τον 3χρονο γιο της και μόλις γύρισα σπίτι με περίμενε μια διαφορετική τούρτα ☺️

Την Κυριακή φεύγω για το ταξίδι μου! Η φιλη μου με περιμένει για να ξεκινησουμε μια υπέροχη εκδρομη και ανυπομονώ!!

Να περνάτε όλοι υπέροχα!!

books · life · travel

Η Φερραντίτιδα και τα πορτοκάλια

Μια εβδομάδα τελείωσε άλλη μια ξεκίνησε και εγώ δεν μπορώ να αφήσω το βιβλίο της Φερραντε από τα χέρια μου… Είμαι πλέον στο τέταρτο και τελευταίο βιβλίο της τετραλογίας της Νάπολης και δεν θέλω να τελειώσει θέλω λίγο ακόμα! Το έχω ξαναπεί με το πρώτο και το δεύτερο δεν ενθουσιάστηκα τόσο πολύ, μου άρεσαν αλλά δεν ήταν κάτι το WOW και πολλές φορές αναρωτήθηκα «Μα γιατί τόση τρέλα» Όμως μόλις ξεκίνησα το τρίτο και στη συνέχεια το τέταρτο κόλλησα!

 

 

Αρχικά μου αρέσει στο σύνολο μιας και παρακολουθούμε τις ηρωίδες από μικρές μέχρι τα γεράματα (ίσως και τον θάνατο, δεν ξέρω δεν έχω φτάσει ακόμα στο τέλος, αλλά έχω προετοιμαστεί και για αυτό το ενδεχόμενο). Στα δυο πρώτα βιβλία είχα αντιπαθήσει την Λιλά στα δυο επόμενα όμως είναι στιγμές που αναφώνησα «μπράβο κοπέλα μου καλά τα λες» ήταν όμως και φορές που σκέφτηκα «Μα για ποιο λόγο συμπεριφέρεται έτσι, τι πρόβλημα έχει». Όμως η Φερραντε το καταφέρνει αυτό με όλους σχεδόν τους ήρωες της, ακόμα και αυτοί που εμφανίζονται για λίγο ένιωσα ότι τους ήξερα και τους συμπάθησα ή τους αντιπαθησα.

Κάνοντας παρέα με αυτά τα βιβλία το τελευταίο διάστημα και διαβάζοντας στην Guardian τα άρθρα της Φερραντε έχω καταλήξει στην θεωρία μου, ότι η τετραλογία της Νάπολης σε μεγάλο βαθμό είναι η αυτοβιογραφία της.

Λίγες σελίδες με χωριζουν από το τέλος και ανυπομονώ για την σειρά που είναι στα γυρίσματα, οι πρώτες φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν με έχουν ενθουσιάσει!

 

 

Τις ελάχιστες λοιπόν φορές που άφησα το βιβλίο από τα χέρια μου ήταν για να πάω στη δουλειά (έπρεπε δυστυχώς 😝) και για μια εκδρομή!!

Σε ένα χωριό κοντά στο Ηράκλειο διοργανώνουν την γιορτή πορτοκαλιού και αποφασίσαμε να πάμε μια βόλτα! Ο καιρός ήταν με το μέρος μας, αν και η σκόνη από την Αφρική συνεχίζει να μας κάνει παρέα! Φτάνοντας στο χωριό αφήσαμε το αμάξι πολύ έξω και περπατήσαμε. Μόλις φτάσαμε στον χώρο της εκδήλωσης μας κέρασαν διαφορά γλυκά με βάση το πορτοκαλί, είχε άφθονη πορτοκαλάδα και φυσικά μουσική και χορό! Δυστυχώς δεν βρήκαμε όμως μέρος για να καθίσουμε και έτσι ακούστηκε η ιδέα «Δεν πάμε Ρέθυμνο» , αφού φάγαμε τα γλυκά μας κάναμε την βόλτα μας είδαμε όλους τους γνωστούς μας μπήκαμε στο αμάξι και συνεχίσαμε την εκδρομή μας!

 

Είχα να πάω από το καλοκαίρι και αυτά τα στενά τα είχα πεθυμησει! Κάναμε την βόλτα μας, φάγαμε και μιας και το απόγευμα είχε έρθει πήραμε και εμείς τον δρόμο της επιστροφής…

 

 

books · life · series

Weekend, Φερράντε και κάτι σειρές

Άλλη μια εβδομάδα έφτασε στο τέλος της και πήρε και ενα Σαββατοκύριακο μαζί της… Αυτή η εβδομάδα ήταν όμως διαφορετική από τις άλλες, πιο ξεκούραστη πιο χαρούμενη!! Γενικά ο καιρος εδώ στα νότια είναι υπέροχος, πέρα απο μερικές μέρες που είχαμε γίνει ένα με την σκόνη απο την Αφρική, έχουμε καθε μέρα ήλιο και ζέστη!

Ευκαιρία λοιπόν για εκδρομή!! Ετσι την εβδομάδα που μας πέρασε πήγα 2 φορές εκδρομή με το σχολείο! Αυτά ειναι τα καλα του να πηγαίνεις σε παραπάνω απο ενα σχολεία 😊😊

Κάπως ετσι λοιπόν στο γρασίδι μας βρήκε η Τετάρτη και η Πέμπτη και περάσαμε υπέροχα μικροί μεγάλοι!! Μαζέψαμε ήλιο, λουλούδια και γεμίσαμε μπαταρίες και τώρα μετράμε αντίστροφα για τις διακοπές του Πάσχα!!

Έφτασε λοιπόν και η Παρασκευή και το απόγευμα το πέρασα στο κέντρο και στα μαγαζιά βοηθώντας μια φίλη που θα γίνει νονά να βρει όλα τα απαρραίτητα για αυτήν και την υπέροχη βαφτιστήρα της. Και ευτυχώς βρήκαμε εύκολα σχεδόν τα πάντα και το γιορτάσαμε στο σπιτι μου παρέα με φαλάφελ!!

Το Σάββατο ξημέρωσε ηλιόλουστο και ξεκινήσαμε με τον Ν. την μέρα μας νωρίς, σούπερ μάρκετ βόλτα στη λαϊκή, μιας και την Κυριακη περιμένουμε τους γονείς μας για τραπέζι! Μετα όμως απο τα ψώνια φυσικά δεν χάσαμε ευκαιρία και πήγαμε για λιγο στο κέντρο να πιούμε ενα καφε! Όμως επιστροφή γρήγορα στο σπιτι για καθαριότητα και προετοιμασία για το τραπέζι!!

Έφτασε και η Κυριακη και σηκώθηκα απο νωρίς για να μαγειρεψω και να ετοιμάσω ότι χρειαζόμουν! Ευτυχώς το φαγητό πέτυχε 😉 και αφού τελειώσαμε φάγαμε και κατι γλυκάκια και σιγα σιγα οι καλεσμένοι έφυγαν και τα πιάτα έπρεπε να πλυθούν…

Κάπως ετσι πέρασε το Σαββατοκύριακο μου, όμως ανάμεσα σε ολα αυτά και όποτε έβρισκα χρόνο άνοιγα και διάβαζα το βιβλιο μου! Πριν λίγες μερες λοιπόν ξεκίνησα το «Αυτοι που φεύγουν και αυτοί που μενουν» της Φερράντε! Μου το είχατε πει, το ειχα δει και σε διαφορα ποστ το τρίτο βιβλιο της τετραλογίας ειναι το καλύτερο, έλεγα Ok ποσο διαφορετικό να ειναι;;

Και όμως με το που το ξεκίνησα με μαγνήτισε! Δεν ξερω τι φταίει, μήπως που οι ηρωίδες ειναι πιο κοντά στην ηλικία μου, αυτό ποτέ δεν με απασχολούσε όμως, μπορώ να ταυτιστώ με  έναν ήρωα 17 αλλα και 50χρονων. Η Φερράντε με το τρίτο βιβλιο της τετραλογίας της πάντως κατάφερε να με κανει να μην θέλω να αφήσω το βιβλιο απο τα χέρια μου!

Πιστεύω ότι μου άρεσε που έδωσε σημασία και ασχολήθηκε περισσότερο με την Έλενα, γιατι διαβάζοντας τα δυο προηγούμενα βιβλια το σκεφτόμουν δεν γινεται πρεπει να ασχοληθεί και με την Έλενα, σίγουρα εχει να πει πολλά σε όλη αυτη την ιστορία δεν γινεται ολο με τη Λίλα να ασχολούμαστε… Η Λίλα ειναι νομίζω ο χαρακτήρας που αγαπώ να μισώ! Χθες το βράδυ λοιπόν με το που έκλεισα το τρίτο βιβλιο άνοιξα κατευθείαν το τέταρτο και εχω πολυ αγωνία να δω τι θα συμβεί και πως θα τελειώσει αυτη η ιστορία!!

Εκτός όμως απο τη Φερράντε που το βιβλιο της είχε γίνει η επέκταση του χεριού μου, τελείωσα μια σειρά και ξεκίνησα δυο άλλες!! Είδα λοιπόν όλα τα επεισόδια απο τις «Ηρωίδες», και πιστεύω πως η Αλεξάνδρα Κ μας χρωστάει την συνέχεια αυτής της σειράς!! Θεωρώ τόσο άδικο που η σειρά σταμάτησε στο πιο καταθλιπτικό αλλα και σημαντικό επεισόδιο!

818c14c1af321d55dee7e97e8a8e2338-1

Ξεκίνησα να παρακολουθώ το «The good place», εχω δει λίγα επεισόδια αλλα το θεωρώ αρκετά έξυπνο και θέλω να δω  πως θα εξελιχθεί… Όμως το πάγωσα για λιγο γιατί ξεκίνησε η 3η και δυστυχώς τελευταία απο ότι έμαθα σήμερα, σεζόν του «Love».

TURTMUKPKJFCJLMHGUAHTJRVP4d08fa117faac708295432f0103f24947af0c7cfd

Το «Love» ξεκίνησα να το παρακολουθώ τον περασμένο χειμώνα εντελώς τυχαία και κόλλησα κατευθείαν. Πρόκειται για μια ρομαντική κωμωδία του Judd Apatow, όμως δεν είναι σαν όλες τις ρομαντικές κωμωδίες που ξέρουμε… Οι πρωταγωνιστές είναι σαν και εμάς με τα θετικά και αρνητικά στοιχεία του χαρακτήρα τους και δεν κρύβουν τα αρνητικά τους στοιχεία! Ίσα ίσα μας τα παρουσιάζουν και με το παραπάνω! Πρόκειται για μια σειρά που σε κάνει να γελάς δυνατα να στεναχωριέσαι και να θες να γίνεις φίλος των πρωταγωνιστών!

Καλή και δημιουργική εβδομάδα να έχουμε με βιβλία, βόλτες, όμορφες σειρές και ταινίες και φυσικά υπέροχες στιγμές!!

 

books

Ο Μαρά και ο Βακαλόπουλος

Δεν ξέρω για πιο λόγο, αλλά μόλις τελείωσα τον «αστερισμό των ζωτικών φαινομένων» έπιασα κατευθείαν στα χέρια μου το επόμενο βιβλιο του Μαρά. Δεν το εχω ξανακάνει ίσως γιατι φοβάμαι μήπως με κουράσει ή την σύγκριση, η οποία βέβαια είναι αναπόφευκτη, αλλά όταν υπάρχει ενα μεγαλουτσικο χρονικό διάστημα ίσως να εχεις ξεχάσει τους λόγους που «συμπαθησες» ή «αντιπαθησες» ενα συγγραφέα.

Το χέρι μου λοιπόν πήγε κατευθείαν στο «ο τσάρος της αγάπης και της τέκνο» και αν και στο πρώτο του βιβλίο ο Μαρά με κούρασε σε αυτό τον αγάπησα!! Το βιβλίο αποτελείται απο 9 διηγήματα τα οποία τοποθετούνται στο Λενινγκραντ, στη Σιβηρία, στην Τσετσενία και στην Αγία Πετρούπολη. Τα διηγήματα τοποθετούνται απο το 1937 εως σήμερα.Ξανά εκει στα ίδια μέρη, φαίνεται ότι οι σπουδές του στην Ρωσία τον επηρέασαν πολυ!! Το παράξενο με αυτά τα διηγήματα είναι ότι πάντα με κάποιο τρόπο συνδέονται μεταξύ τους. Οι ήρωες έχουν κάποια συγγένεια κάποια σχέση και διαβάζοντας το βιβλιο ανακαλύπτουμε την μεταξύ τους σχέση. Όλοι οι χαρακτήρες είναι πολύ δυνατές προσωπικότητες και όλοι έχουν μια υπέροχη ιστορία να μας πουν, όμως θα πρέπει να φτάσουμε μέχρι το τέλος του βιβλίου για να την μάθουμε ολοκληρωμένη. Πραγματικά το βιβλίο το λάτρεψα και αν δεν έχετε διαβασει Μαρά θα πρότεινα να ξεκινήσετε απο αυτό το βιβλίο!!

Η μετατροπή του θα μπορούσα να κανω με το εκανα ειναι η γραμματική της ενηλικίωσης

Τελειώνοντας αυτό το βιβλίο είχα αποφασίσει ότι θα συνέχιζα με το τρίτο βιβλίο απο την Τετραλογία της Νάπολης, όμως όποτε χαζολογούσα στα Social Media έπεφτα πάνω σε δημοσιεύσεις για την ανατύπωση του βιβλίου του Χρήστου Βακαλόπουλου «η γραμμή του οριζοντος». Άρθρα, φωτογραφίες, χαρά μεγάλη είχε πολύς κόσμος που θα κυκλοφορούσε ξανά το βιβλιο του Βακαλόπουλου και εγώ δεν είχα ακούσει ξανά ούτε το βιβλιο αλλα ούτε τον συγγραφέα… Με έπιασε λοιπόν ότι έπρεπε να το διαβάσω, έλα όμως που δεν υπήρχε πουθενα, ούτε στα βιβλιοπωλεία του Ηρακλείου ούτε στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία! Ψάξε απο εδώ ψάξε από εκεί βρήκα όλο το βιβλίο δωρεάν στο διαδύκτιο… Ετσι λοιπόν το εκτυπωσα και άρχισα να το διαβάζω! Και το αγάπησα και έγινα ένα με την Ρέα Φραντζή, την ηρωίδα του βιβλίου, ειμαστε και στην ίδια ηλικία και ο Βακαλόπουλος φροντίζει να μας το θυμίζει διαρκώς… Πέρα όμως από την ηρωίδα που έχει τα προβλήματα της βλέπουμε και ότι η Ελλάδα της δεκαετίας του ’70 με την Ελλάδα του τώρα έχουν πιάνω κάτω τα ίδια προβλήματα και οι εκτός Ελλάδας έχουν τις ίδιες σκέψεις και κάνουν τις ίδιες ερωτήσεις τότε και τώρα! Υπέροχη η γραφή του, είχαν δίκιο λοιπόν όλοι όσοι γιόρταζαν την επανέκδοση αυτού του βιβλίου και φυσικά μόλις το βρω σε κάποιο βιβλιοπωλείο θα το πάρω!!

Για είκοσι ολόκληρα χρονια ήξερες τον τρόπο να εισαι ίδια με τους άλλους νομίζοντας ότι εισαι διαφορετική, να πιστεύεις ότι θα γίνεις κατι πολυ μεγάλο ενώ γινόσουνα απελπιστικά ίδια με όλους…

Εγω και τα βιβλία μου σας ευχόμαστε να έχετε μια υπέροχη εβδομαδα!! Και αν έχετε διαβάσει κάποιο αυτά περιμένω να διαβάσω τις εντυπώσεις σας!!

books · life

Γιορτινό Σαββατοκύριακο!!

Αλλο ένα Σαββατοκύριακο έφτασε στο τέλος του και ήταν διαφορετικό από τα άλλα!!

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή! Σε αυτο το post θα πάρουμε τα πράγματα απο πολυ πιο πριν… γιατι την Τετάρτη που γυρνάω απόγευμα απο την δουλεια ο ουρανός ηταν υπέροχος και φυσικά ήθελα να βγάλω μια φωτογραφία για να μοιραστώ αυτά τα χρώματα!!

Όμως και η Πέμπτη ηταν ωραία μέρα μιας και στο σχολείο αποφάσισα να δείξω σε μια τάξη «Το κόκκινο μπαλόνι»! Τα παιδια ενθουσιάστηκαν και περιμένουν, όπως και εγω, την επόμενη συνάντηση μας για να μιλήσουμε και να παίξουμε με αυτή την ταινία!!

 

Έφτασε επιτέλους και η Παρασκευή, και πέρασα ολο μου το απόγευμα στον καναπέ παρέα με το βιβλιο μου και τον καφέ μου! Το βράδυ πήγα να δω ενα θεατρικό δρώμενο από τους τελειόφοιτους φοιτητές της σχολής που παρακολούθησα και εγω μετά το πανεπιστήμιο! Με συνεπήρε τόσο πολύ που αν και ειχα το κινητό στο χέρι μου δεν κατάφερα να βγάλω μια φωτογραφία! Με λίγα λόγια κάθε φοιτητής διαλέγει ένα μύθο και προσπαθεί να τον μεταφέρει στην σύγχρονη πραγματικότητα, τον σκηνοθετεί (γράφει και τα λόγια, αποφασίζει για την μουσική τον φωτισμό τα σκηνικά τα κοστούμια) μοιράζει τους ρόλους στα άλλα μέλη της ομάδας και τον παρουσιάζουν… Ο μύθος που παρακολούθησα ηταν «το φτερωτό άρμα της ψυχής» και βρήκα πολλά στοιχεία του εαυτού μου στην παρουσίαση!

Και έφτασε το Σάββατο!!! Η μέρα της γιορτής μου! Το βράδυ περίμενα φίλους στο σπίτι, ξύπνησα πήρα το πρωινο μου και ξεκίνησα τις δουλειες, μετα σούπερ μάρκετ, στο σπιτι των γονιών μου για μεσημεριανό και γρήγορα πίσω στο σπιτι για μαγειρεμα!! Το βραδύ ήρθαν οι φίλοι μας φάγαμε, γελάσαμε, είδαμε Master Chef και παίξαμε Trivial, γελάσαμε ακόμα πιο πολύ!! Η βραδιά έκλεισε με πολλά πιάτα στο νεροχύτη αλλα το χαμόγελο και η χαρά με έκαναν να τα ξεχάσω!! img_0036

Πρωι Κυριακής!! Καφές κέικ και συζήτηση με την φίλη που φιλοξένησα μιας και ήρθε για την γιορτή μου απο το χωριό όπου μένει και εργάζεται! Η μέρα έξω ήταν τόσο ωραία που αποφασίσαμε λιγο πριν φυγει να πιούμε άλλο ένα καφέ στο αγαπημένο μας μέρος… img_0033

Όμως οι ώρες πέρασαν γρήγορα και η φίλη έπρεπε να φύγει και εγώ να επιστρέψω σπίτι! Πλύσιμο πιάτων ψήσιμο κέικ για να κεράσω και τους συνάδελφους στο σχολείο, βιβλίο, τζάκι, ύπνος….

Άλλο ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο μας αποχαιρέτησε και πήρα αρκετή δύναμη και αγάπη!! Καλή εβδομάδα!! ❤️❤️