life · travel

Καλοκαίρι είναι

Καλοκαίρι είναι ο ήλιος, οι βόλτες, η θάλασσα, οι φίλοι, τα ταξίδια.

Καλοκαίρι είναι τα θερινά σινεμά, οι συναυλίες, οι θεατρικές παραστάσεις.

Καλοκαίρι είναι οι βεράντες, οι αυλές, οι ταράτσες, οι πλατείες.

Καλοκαίρι είναι τα όνειρα!

Καλοκαίρι είναι τα σχέδια που δεν πραγματοποιείς! Έτσι και εγώ κάπου στον Μαίο έλεγα το καλοκαίρι θα κάνω πολλά πράγματα, θα τελειώσω μια πτυχιακή, θα ασχοληθώ πιο πολύ με το blog, θα, θα, θα.  Όμως το φετινό καλοκαίρι μου πήρε τα μυαλά, δεν με άφησε να κάνω αυτά που έλεγα γιατί έκανα άλλα πράγματα! Είδα πολλές ταινίες στο θερινό σινεμά της πόλης μου, φέτος είχαν πολύ ωραίο πρόγραμμα και δεν έχασα καμία από αυτές που ήθελα να δω. Πήγα σε συναυλίες, πήγα στον Γιάννη Χαρούλη και στους Σωκράτη Μάλαμα – Θανάση Παπακωνσταντίνου, και οι δύο υπέροχες. Είδα θέατρο, όχι όσο θα ήθελα, αλλά η καλύτερη παράσταση που είδα ήταν οι «θεσμοφοριάζουσες» και πραγματικά ήταν από τις καλύτερες που έχω δει. Διάβασα αρκετά βιβλία, άλλα μου άρεσαν πολύ και άλλα με απογοήτευσαν. Βγήκα με φίλους, με κάποιους που βλέπω συχνά αλλά και άλλους που συναντιόμαστε σπάνια λόγω της απόστασης. Πήγα στη θάλασσα, και πριν προλάβει κάποιος να μου πει σε νήσι μένεις σιγά το κατόρθωμα να πας στη θάλασσα, να σημειώσω ότι για να βρει κανείς ωραία παραλία κοντά στην πόλη είναι κάπως δύσκολο αλλά υπάρχουν τόσες παραλίες που δεν έχω πάει και φέτος κατάφερα να πάω στο Αγιοφάραγγο και ήταν υπέροχη εμπειρία!!

Το καλύτερο κομμάτι όμως του καλοκαιριού ήταν οι φετινές μας διακοπές. Αποφασίσαμε να πάμε Πελοπόννησο, μιας και η μαμά μου είναι από ένα χώριο στη Μεσσηνία. Το πλάνο ήταν να πάμε στο σπίτι στο χωριό, να δούμε τη γιαγιά μου και συγγενείς που μένουν εκεί, να έρθουν και 2 φίλοι μας και να κάνουμε βόλτες στο νομό! Δεν μας απογοήτευσε καθόλου η Μεσσηνία, κάθε μέρα πηγαίναμε και σε διαφορετικό μέρος και περάσαμε τέλεια!

 

Δεν θα ευχηθώ καλό χειμώνα μιας και το καλοκαίρι μπορεί να πάρει παράταση για ένα μήνα μπορεί και δυο! Εύχομαι όμως όλοι να περάσατε υπέροχα στις καλοκαιρινές σας διακοπές και να μαζέψατε αρκετές ευχάριστες εμπειρίες!!

 

Advertisements
books

Το Κουτσό

Δεν θυμάμαι πριν πόσα χρόνια διάβασα για το Κουτσό και ένιωσα κάτι να με γοητεύει. Το έψαξα και φυσικά ανακάλυψα ότι δεν κυκλοφορούσε πλέον! Έτσι όταν διάβασα ότι οι Εκδόσεις Opera ετοίμαζαν μια νέα έκδοση του χάρηκα πολύ! Είχα αποφασίσει ότι μόλις έκλειναν τα σχολεία και ήμουν ξανά άνεργη θα το ξεκινούσα. Έτσι και έγινε, μόλις επέστρεψα από τον ΟΑΕΔ έπιασα στα χέρια μου το Κουτσό και αποφάσια να παίξω κουτσό ( ο συγγραφέας στην αρχή του βιβλίου σου λέει ότι υπάρχουν δυο τρόποι να διαβάσεις το βιβλίο. Ή ξεκινάς λοιπόν από το κεφάλαιο 1 και διαβάζεις κανονικά μέχρι το κεφαλαιο 56 ή ξεκινάς απο το κεφάλαιο 73 και ακολουθείς την σειρά που σου λέει ο συγγραφέας). Φυσικά και αποφάσισα να παίξω το παιχνίδι του συγγραφέα και κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου με τον Χούλιο Κορτασάρ.

Διαβάζοντας τα πρώτα κεφάλαια ένιωσα σαν παιδάκι πρώτης δημοτικού, πρώτες μέρες στο σχολείο που του δίνουν βιβλία τετράδια μολύβια γόμες ξύστρες, πρέπει να γράψει να διαβάσει να κάτσει στην καρέκλα και να ακούσει τον κύριο ή την κυρία του, να βγει διαλειμμα στην αυλή με τόσα πολλά παιδιά και όλα μεγαλύτερα από αυτό! Έτσι και εγώ πήγαινα από κεφάλαιο σε κεφάλαιο σαν χαμένη, δεν ήξερα τι με περίμενε, δεν είχα καταλάβει τι γινόταν. Στην αρχή σκέφτηκα, έπρεπε να τα πάρω με τη σειρά και να διαβάσω το βιβλίο μου σαν καλό παιδί με τη σειρά, όμως σιγά σιγά συνήθησα και δεν το μετάνοιωσα που έπαιξα μαζί με τον συγγραφέα.

Το «Κουτσό» ήταν ένα βιβλίο που μερικές φορές με δυσκόλεψε. Δεν θα το κρύψω 2 φορές σκέφτηκα δεν είναι για εμένα θα τα παρατήσω, όμως στο επόμενο κεφαλαίο με κέρδιζε ξανά! Μου έκανε παρέα παντού, στον καναπέ, στο κρεβάτι, στην αυλή, στην παραλία! Είμαι σίγουρη ότι θα το ξαναδιαβάσω κάποια στιγμή. Δεν ξέρω ποιόν τρόπο θα διαλέξω την επόμενη φορά αλλά πιστεύω δεν θα με απογοητεύσει!

Γιατί stop? Από φόβο μην αρχίσω να κατεβάζω πράγματα απ΄το μυαλό μου, είναι τόσο εύκολο. Βγάζεις μια ιδέα από δω, ένα συναίσθημα από τ’ άλλο ράφι, τα συνδέεις με βοήθεια από τις λέξεις, μαύρες σκύλες, και προκύπτει ότι σε θέλω. Μερικό σύνολο: σε θέλω. Γενικό σύνολο: σ’ αγαπώ. Έτσι ζουν πολλοί φίλοι μου, για να μην μιλησώ για έναν θείο και δύο εξαδέλφους μου, πεπεισμένους ότι-είναι-ερωτευμένοι-με-τις-συζύγους-τους. Απ΄τα λόγια στην πράξη, ρε κατά κανόνα, χωρίς verba δεν υπάρχει res. Αυτό που πολλοί άνθρωποι λένε έρωτα, δεν είναι άλλο απ’ το διαλέγω μια γυναίκα και τη νυμφεύομαι. Τη διαλέγουν, σ’ το ορκίζομαι, τους έχω δει. Λες και μπορείς να διαλέξεις τον έρωτα, λες και ο έρωτας δεν είναι το αστροπελέκι που σε σκίζει στα δύο και σ’ αφήνει κεραυνόπληκτο στη μέση της αυλής.

ΥΓ: Θα ήθελα πολύ να ακούσω και τις δικές σας σκέψεις πάνω σε αυτό το βιβλίο!

books · life

Οι απογοητεύσεις

Εκεί που έκανα τα μπάνια μου στη θάλασσα και απολάμβανα το βιβλίο μου, θυμήθηκα ότι έχω πολύ καιρό να σας γράψω!! Ένω λοιπόν βρισκόμαστε στα μέσα του καλοκαιριού και σκάμε από τη ζέστη εγω θα σας πάω λίγους μήνες πριν και πιο συγκεκριμένα στο τέλος του Μάη!

Τότε λοιπόν είχαμε ένα τριήμερο που το περίμενα πως και πως για να παω να κάνω κανένα μπάνιο στη θάλασσα και να διαβάσω το βιβλίο μου πάνω στην πολύχρωμη πετσέτα μου. Όμως ο καιρός είχε άλλα σχέδια, αποφάσισε λοιπόν να βρέχει εκείνες τις μέρες. Είπα ok δεν πειράζει! Θα διαβάσω το βιβλίο μου στον καναπέ μου και θα χαλαρώσω.

Ξεκίνησα να διαβάζω ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω εδώ και κάποια χρόνια! Τον Μάρτιο επανακυκλοφόρησε και με πολύ χαρά πήγα να το προμηθευτώ. Οι σελίδες του 173, ότι καλύτερο για τριήμερο. Όπου και αν έψαχνα για αυτό το βιβλίο διάβαζα τα καλύτερα!

Ένα κλασσικό υπαρξιακό αριστούργημα… Με καθηλωτική, αξιομνημόνευτη επιρροή

New York Times Book Reviw

Αυτό διάβασα στο πίσω μέρος του βιβλίου και χάρηκα ακόμα παραπάνω. Και ξεκινάω να διαβάζω. Πρόκειται για «Το Τούνελ» του Ερνέστο Σάμπατο. Στην αρχή λοιπόν μου άρεσε, δεν ξεκίνησε όπως όλα τα βιβλία, ο πρωταγωνιστής μας συστήνεται και μας αποκαλύπτει από τις πρώτες γραμμές ότι είναι ο δολοφόνος. Σκέφτηκα ωραία μου το λέει από την αρχή κάπως θα εξεληχθεί, κάτι θα γίνει. Μάταια η πλοκή ήταν πολύ φλατ. Γυρνούσα τις σελίδες και περίμενα να διαβάσω κάτι που θα με συνεπάρει. Στο οπισθόφυλλο έλεγε ότι Το τούνελ είναι μια καταστροφική ιστορία έρωτα, πάθους και ζήλιας που καταλήγει στο έγκλημα. ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ. Τίποτα. Απογοητεύτηκα.

IMG_2077

Κάτι όμως με κράτουσε, πιστεύω ότι σε άλλη περίπτωση θα το είχα κλείσει το βιβλίο και τα το είχα αφήσει στην άκρη (κάτι που δεν κάνω συχνά). Συνέχιζα να διαβάζω και σκεφτόμουν μα αφού δεν σου αρέσει γιατί συνεχίζεις? Στο τέλος λοιπόν του βιβλίου κατάλαβα. Η γραφή του Σάμπατο ήταν καθηλωτική, μου άρεσε πάρα πολύ.

‘Οπως διάβασα, άτυπα Το τούνελ είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας. Το δεύτερο βιβλίο, Περί ηρώων και τάφων πρόκειται να κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Δεν ξέρω αν θα συνεχίσω, όποιος έχει διαβάσει κάποιο άλλο έργο του Σάμπατο ας μου πει την γνώμη του.

Αν και η γραφή μου άρεσε πολύ, η πλοκή με απογοήτευσε όπως και ο καιρός εκείνο το τριήμερο! Ευτυχώς ήταν ανοιχτά τα οινοποιεία για επίσκεψη και δοκίμασα ωραία κρασιά!

books · life

Καλο καλοκαίρι!

Ένα μήνα μετά επίστρεψα! Ήταν ένας μήνας με πολύ τρέξιμο, κούραση αλλά και πολύ χαρά! Είχε και μερικές απογοητεύσεις, όπως ο καιρός το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος και ένα βιβλίο που διάβασα και περίμενα πως θα ήταν τέλειο αλλά με απογοήτευσε πάρα πολύ!!

Σήμερα λοιπόν, πρώτη μέρα που είμαι επίσημα άνεργη (όπως και κάθε 22 Ιουνίου τα τελευταία 8 χρόνια) κάθομαι στον καναπέ μου, κάνω στο μυαλό μου τον απολογισμό της σχολικής χρονιάς, μου έρχονται και κάποιες ιδέες για την επόμενη χρονιά και φτιάχνω το πρόγραμμα του καλοκαιριού. Τι θα διαβάζω, τι θα δω, σε ποιες συναυλίες θα πάω, σε ποιες παραλίες θα κάνω τις βουτιές μου!

Την προηγούμενη εβδομάδα κλείσαμε εισητήρια για τις καλοκαιρινές μας διακοπές και είμαι ενθουσιασμένη!! Θα πάμε στο χωριό της μαμας μου, που είναι εκτός Κρήτης και έχω να παώ αρκετά χρόνια! Μέχρι τότε όμως έχουμε ένα μήνα γεμάτο γάμους (μέχρι στιγμής με έχουν καλέσει σε 3) και μόλις με κάλεσαν για να δέσω τις μπομπονιέρες για τον ένα γάμο (πέρυσι έτρεχα για τον δικό μου και φέτος το καλοκαίρι σκεφτόμουν ότι μου έχει λείψει αύτο το τρέξιμο).

Κάπως έτσι λοιπόν θα είναι το καλοκαίρι μου, όμως πριν κάνουμε πραγματικότητα τα όνειρα μας για τις παραλίες, τα βιβλία, τα θερινά σινεμά και τα μοχίτο θα σας ταξιδέψω στον Ιούνιο, ένας μήνας που είχε τα πάντα! Καύσωνα, βροχή, τρέξιμο, πολλές ώρες στο αμάξι και τέλος χαλάρωση!

Στο ένα από τα 3 σχολεία που ήμουν, αποφασίσαμε μαζί με άλλη μια δασκάλα, να κάνουμε γιορτή με όλα τα παιδιά του σχολείου! Είναι περίπου 90 παιδια! Μας άρεσε λοιπόν πολύ η ιδέα να συμμετέχουν όλες οι τάξεις, μια μέρα που έτυχε να έχουμε μια ώρα κενό καθίσαμε και σκεφτήκαμε όλη την γιορτή, τι θα έκανε η κάθε τάξη, βρήκαμε μουσικές, λόγια αφηγήσεις και αρχίσαμε να στήνουμε την γιορτή! Πήραμε μια ανάσα και ξεκινήσαμε. Ήταν μια υπέροχη διαδικασία και το καλύτερο ήταν ότι και εμείς και τα παιδιά είχαμε όρεξη και σε κάθε πρόβα περνούσαμε υπέροχα. Το παρουσιάσαμε 2 φορές, μια στο φεστιβάλ που διοργάνωσε ο δήμος και μια στο σχολείο και ήταν από τις πιο όμορφες καλοκαιρινές γιορτές που έχω πάρει μέρος.

Κάπως έτσι φτάσαμε στις 15 Ιουνίου και χαιρετήσαμε τα παιδιά, οι εκπαιδευτικοί συνεχίσαμε για λίγο ακόμα να πηγαίνουμε στο σχολείο. Πάνω που είπαμε ωραία τελος οι γιορτές και το τρέξιμο, ώρα για παραλία, ο καιρός είχε άλλα στο νου του και έτσι το Σαββατοκύριακο που ακολούθησε έβρεχε. Μείναμε λοιπόν στην πόλη και αφού το βράδυ η βροχή σταμάτησε ήρθαν οι φίλες μου στην αυλή για ένα Aperol και κουβέντα!

 

Οι επόμενες μέρες ήταν αφιερωμένες στο θέατρο! Επιτέλους η θεατρική παράσταση «Η Μεγάλη Χίμαιρα» ήρθε στο Ηράκλειο και φυσικά έτρεξα να πάρω το εισητήριο μου! Πριν χρόνια είχα διαβάσει το βιβλίο και είναι ένα από το αγαπημένα μου. Στο δρόμο για το θέατρο έβρεχε, ευτυχώς όμως όταν φτάσαμε σταμάτησε, η παράσταση ξεκίνησε,  δεν ξαναέβρεξε και την απολαύσαμε! Μου άρεσε πάρα πολύ το γεγονός ότι είχε και  κινηματογραφικά στοιχεία και πως κατάφερε ο σκηνοθέτης να παντρέψει κινηματογράφο και θέατρο. Για όσους έχουν δει την παράσταση, αγαπημένη μου σκηνή ήταν αυτή με τις κουρτίνες!! Η πρωταγωνίστρια απλά υπέροχη, απογοητεύτηκα λίγο με τον Μάξιμο Μουμούρη. Αλλά το θέατρο δεν σταματάει εδώ! Την επόμενη μέρα είδα άλλη μια παράσταση, αυτή την φορά όμως κάτι τελείως διαφορετικό, ήταν μια παράσταση για βρέφη!! Ναι ναι καλά διαβάσατε, για βρέφη. Δυο υπέροχες κοπέλες από την Θεσσαλονίκη, οι The little foxes μας ταξίδεψαν στο μαγικό τους κόσμο και ήταν υπέροχα! Τα μικρά που παρακολούθησαν την παράσταση ήταν ξετρελαμένα και οι μεγάλοι πιστεύω το καταχάρηκαν.

Ευχόμαι σε όλους καλό καλοκαίρι και ελπίζω όλοι και όλες να είστε σε μια υπέροχη παραλία και να κάνετε ότι σας ευχαριστεί! Σας αφήνω με το υπέροχο ποτό που απόλαυσα χθες το βράδυ και με τα βιβλία που ήρθαν πάνω στην καλύτερη στιγμή!!

books · life · series

Η ζωή τελευταία

Ο Μάιος με βρήκε με λιακάδα, εκδρομή και βιβλία και ήμουν πολύ χαρούμενη. Ήμουν έτοιμη για βόλτες, μπύρες, θάλασσα, ακόμα πιο πολλά βιβλία και χαλαρούς καφέδες στην αυλή μου! Όμως είχα ξεχάσει μια βασική λεπτομέρια. Σε λίγο καιρό τα σχολεία κλείνουν και πρέπει να ετοιμάσουμε γιορτές (και μιλάω για γιορτές, γιατί πάω σε 3 σχολεία).

Έτσι αποφάσισα ότι πρέπει να στρωθώ και να κάνω την δουλεία μου και να περιορίσω τις βόλτες. Οι χαλαροί καφέδες λοιπόν στην αυλή έγιναν, καφέδες οργάνωσης γιορτής. Η αλήθεια είναι ότι ειδικά για την μια γιορτή που θα κάνουμε είμαι πολύ ενθουσιασμένη και κάθε φορά που έχουμε προόβες με τα παιδιά συζήτηση μεταξύ μας είμαι πολύ χαρούμενη.

Βέβαια όποτε βρω την ευκαιρία πάω τις βόλτες μου, τα γλέντια μου, τα event για την επιχειρηματικότητα ( μην με ρωτήσετε δεν ξέρω γιατί πήγα). Μόνο θάλασσα δεν έχω καταφέρει να πάω και ο καιρός τώρα τελευταία δεν μας τα λέει καλά, θα γίνει όμως και αυτό, έχουμε όλο το καλοκαίρι μπροστά μας!

 

Παράλληλα με όλα αυτά, κατάφερα να διαβάσω τον «Στόουνερ». Το αγάπησα αυτό το βιβλίο από την αρχή μέχρι το τέλος! Αν και δεν είχε πολύ ένταση και η αφήγηση ήταν αρκετά ήρεμη όποτε άνοιγα το βιβλίο δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου!

Παρατήρησε τη φιγούρα όσο πιο εξονυχιστικά μπορούσε όμως όσο πιο πολύ την παρατηρούσε, τόσο λιγότερο γνώριμη του φαινόταν. Δεν ήταν ο εαυτός του αυτό που έβλεπε, και ξαφνικά κατάλαβε ότι δεν ήταν κανένας.

img_0102

Είδα και μια σειρά, το Crashing της Phoebe Waller-Bridge,  η οποία γράφει την σειρά και πρωταγωνιστεί. Πρόκειται για μια παρέα νέων, απο 20 – 30 χρονών που ζουν σε ένα εγκαταλελειμμένο  νοσοκομείο. Η σειρά μου άρεσε γιατί ήταν γρήγορη (30 λεπτά το κάθε επεισόδιο) και γιατί την θεώρησα αρκετά έξυπνη. Την Phoebe Waller-Bridge την γνώρισα από την προηγούμενη σειρά που είχε γράψει Fleabag, που μου άρεσε και αυτή αρκετά.

Έφτιαξα και μια σελίδα του μπλόγκ στο Facebook. Έχω διάφορες ιδέες αλλά μάλλον το καλοκαίρι θα ασχοληθώ περισσότερα με τις ιδέες μου, αν θέλετε μπορείτε να με ακολουθήσετε θα χαρώ πολύ!

Μέχρι την επέμενη φορά να περνάτε υπέροχα!!

books · life

Βιβλία – Θέατρο – Χρώμα Run

Ο Απρίλιος μπορεί να χαρακτηριστεί ο μήνας των βιβλίων! Αν και ξεκίνησε με ένα μεγάλο ταξίδι, όπου δεν περίμενα οτι θα διαβάσω και όμως τα κατάφερα, στη συνέχεια δεν πίστευα και εγώ πόσα βιβλία κατάφερα να διαβάσω. Κατά βάση ήταν μικρά βιβλία αλλά και πάλι 7 βιβλία σε ένα μήνα ήταν πρωτόγνωρο. Και ήταν όλα τους όμορφα βιβλία που τα απόλαυσα πολύ. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή ή για την ακρίβεια από εκεί που τα είχαμε αφήσει .

Μετά την επιστροφή μου αποφάσισα να διαβάσω το τέταρτο βιβλίο που είχα πάρει μαζί μου, αυτό ήταν οι «Άσωτοι» του Γκρεγκ Τζάκσον, από τις εκδόσεις Αντίποδες. Στην αρχή είχα διαβάσει πολύ καλές κριτικές και είχα ενθουσιαστεί γιατί πρόκειται για διηγήματα, όπου οι ήρωες είναι στα 30, είναι ερωτευμένοι και δεν είναι, ψάχνουν να βάλουν σε μια σειρά την ζωή τους, ψάχνουν να βρουν τι θέλουν να κρατήσουν και τι να αλλάξουν σε αυτήν. Σκέφτηκα λοιπόν θα είναι ωραίο, θα μιλάει για όλους εμάς και έτσι το πήρα! Από όταν όμως το πήρα στα χέρια μου άρχισα να πέφτω πάνω σε κριτικές που με απογοήτευαν. Όλο έλεγαν δεν τραβούσε, πως γίνεται διηγήματα να σε κάνουν να βαριέσαι και τέτοια παρόμοια. Το ξεκίνησα κάπως «αντε να δουμε τι πήγα και πήρα πάλι» και η αλήθεια είναι ότι η απογοήτευση ήρθε από το πρώτο διήγημα! Κουράστηκα να το ολοκληρώσω, σκεφτόμουν έτσι θα είναι όλο το βιβλίο? Μέχρι το καλοκαίρι θα το διαβάζω! Και όμως απο το δεύτερο διηγήμα κάτι άλλαξε, μου άρεσε αρκετά και έτσι διάβασα το βιβλίο με όρεξη. Δεν είναι το βιβλίο που το κλείνεις και λες wow όμως ήταν ένα ωραίο βιβλίο, είναι και το πρώτο του Τζάκσον, οπότε θα ήθελα να διαβάσω και κάτι άλλο δικό του στο μέλλον.

Ήθελα  να είμαι ευτυχισμένη, Τζέσι.Δεν είναι φρικτό? Δεν είναι απλώς φρικτό? Ήθελα την λίγη μου ευτυχία, όπως όλοι, και τις Κυριακές ελεύθερες για να διαβάζω.

Ήρθε η ώρα να πιάσω στα χέρια μου, τα «Χέρια μικρά» του Αντρές Μπάρμπα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Είχε διαφημιστεί αρκέτα, ήταν και το εξώφυλλο ωραίο και είπα να το αγοράσω. Το ξεκίνησα με όρεξη και η αλήθεια είναι ότι είχε και ενδιαφέρον. Πρόκειται για την ιστορία ένος κοριτσίου, που μετά από ένα τροχαίο που είχε και χάνει και τους δυο της γονείς καταλήγει σε ένα ορφανοτροφείο θηλέων. Σε κάποια σημεία με κούρασε αλλά δεν μπορούσα και να το αφήσω από τα χέρια μου γιατί ήθελα να δω που θα το φτάσει και τελίκα ήταν πραγματικά ένα creepy βιβλίο.

Το επόμενο υπέροχο βιβλίο που διάβασα ήταν το «Η ιδιωτική ζωή των δέντρων» του Αλεχάντρο Σάμπρα από τις εκδόσεις Ίκαρος. Ξεκίνησα να το διαβάζω Σάββατο βράδυ και ένιωσα ότι ήμουν στο διπλανό δωμάτιο και περίμενα και εγώ μαζί με τον Χουλιαν να γυρίσει η γυναίκα του. Αγωνιούσα μην σηκωθεί το παιδί από το κρεβάτι και δει ότι η μητέρα του λείπει. Ξύπνησα την Κυριακή το πρωι και πιστευα ότι μόλις ανοίξω το βιβλίο θα έχει επιστρέψει σπίτι της η Βερόνικα.

Ο Χουλιάν δεν δένεται μ’ αυτές τις εικόνες τις συλλέγει, και μετά τις ξεχνάει. Ίσως αυτό, το ν’ ακολουθεί τις εικόνες, να το ‘κανε από πάντα του: δεν είχε πάρει αποφάσεις, δεν είχε χάσει ούτε είχε κερδίσει, έχει αφεθεί μονάχα να τον ελκύσουν κάποιες εικόνες και τις έχει ακολουθήσει, δίχος φόβο, δίχως θάρρος, ώσπου να τις προσεγγίσει ή να τις σβήσει.

Ο Μάιος με βρήκε διαβάζοντας το » Χόλι Μάουντεν» του Νίκου Βεργέτη απο τις εκδόσεις Κέλευθος. Ένα ιδιαίτερο βιβλίο, χωρίς τελείες, χωρίς κεφαλαία γράμματα, ακόμα και όταν πρόκειται για όνομα. Το «χόλι μάουντεν» είναι ο μονόλογος του Γαβρίλη λίγο πριν πεθάνει, μιλάει στη γυναίκα του. Ήταν τόσο δυνατό βιβλίο, φοβόμουν ότι θα γυρίσω την σελίδα και θα έχει πεθάνει και δεν θα έχει προλάβει να πει όσα ήθελε να πει. Εξαιρετικό βιβλίο!

σου λέω συνέχεια να μην ψάχνεις που είναι η αλήθεια και που το ψέμα, παίζουν κρυφτό σ’ ένα άδειο δωμάτιο δύο επί δύο, και το ένα δεν μπορεί να βρει το άλλο, ένα αέναο κρυφτό χωρίς νικητή και ηττημένο

Κάπου μεταξύ των βιβλίων πήγα και θέατρο! Ήταν πάλι μια παράσταση των φοιτητών της σχολής που έχω παρακολουθήσει και εγώ και σας έχω μιλήσει ξανά. Αυτή την φορά είδα τον μύθο του Θησέα. Ήταν μια πολύ ωραία δουλειά και με συγκίνησε. Καθώς την έβλεπα αναρωτιόμουν τι είναι για εμένα ο λαβύρινθος.

Κράτησα όμως ότι αν για εμάς ο λαβύρινθος είναι οι φόβοι μας, πρέπει να μπούμε μέσα χορεύοντας και να τους αντιμετωπίσουμε με χαμόγελο.

Λίγο πριν ολοκληρώσω αυτό το τεράστιο post, θα σας πω για τα 5 πιο χρωματιστά και χαρούμενα χιλιόμετρα που περπάτησα!

Αποφασίσαμε με κάποιες φίλες μου να πάμε στο Χρώμα run, που γίνεται στο μέρος που δουλεύω. Χαρούμενες λοιπόν και καθαρές ξεκινήσαμε και μόλις ξεκίνησε η διαδρομή των 5 χιλιομέτρων γίναμε χρωματιστές και φυσικά ακόμα πιο χαρούμενες! Στο τέλος της διαδρομής και αφού φτάσαμε όλοι στο τέρμα η γιορτή έκλεισε με την συναυλία του Τόνι Σφήνου και φυσικά χοροπηδούσαμε και τραγουδούσαμε όλοι μαζί! Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία!

Ευχομαι όλοι να είστε καλά και να περνάτε υπέροχα!!

life

Βραβεία!!

versatile-blogger-award

Μόλις γύρισα από το ταξίδι μου και τακτοποιήθηκα, αποφάσισα να δω και τα blog που ακολουθώ μιας και είχα χάσει πολλά! Και εκεί βλέπω ότι άρχισαν τα βραβεία, αμέριμνη κοιτάω για να ανακαλύψω blog που δεν έχω ακόμα ανακαλύψει και βλέπω ξαφνικά το όνομα του δικού μου μικρού blog!

Η χαρά ήταν μεγάλη μιας και το blog μου, μετράει λίγους μήνες ζωής. Ιδιαίτερα θα ήθελα να ευχαριστήσω την Πότε-πότε την Κυριακή , την Agapi reads , την our sunny worlds , την Μονοπάτια , Here till Sunday , και την One broke bookworm για το βραβείο που μου έδωσαν αλλά πιο πολύ γιατί με διαβάζουν και μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω!

Οι κανόνες λοιπόν είναι απλοί! Ευχαριστείς φυσικά αυτούς που σου έδωσαν το βραβείο τους και στη συνέχεια προτείνεις 15 blog που αγαπάς και γράφεις 7 πράγματα για τον εαυτό σου!  let’s do it λοιπόν!!

Τα blog που αγαπώ είναι τα εξής :

Gin me tonic

Πότε-πότε την Κυριακή

One broke bookworm

Agapi reads

Style Rive Gauche

Don’t ever read me

Cocooning cat

Βιβλιαράκια

Here till Sunday

The book side

Our sunny worlds

Over the place

cherrybookish’s blog

1000 booktales

s for summer

Και τώρα 7 πράγματα για εμένα

  1. Μικρή δεν μου άρεσε καθόλου να διαβάζω λογοτεχνία, μόλις τελείωσα το λύκειο άρχισα να διαβάζω πάρα πολύ!!
  2. Έχω γράψει ένα θεατρικό κείμενο, στα πλαίσια μιας εργασίας στο πανεπιστήμιο, που πάντα όμως ήθελα να το δω στη σκηνή (λίγο ψώνιο με λες)
  3. Πάντα ήθελα να γίνω δασκάλα, όμως πέρασα στο Θεατρικών Σπουδών και τελικά κατάφερα να ασχολούμαι με παιδιά (με πιο δημιουργικό τρόπο)
  4. Προσπαθώ κάθε χρόνο έστω μια φορά να ταξιδέψω σε ένα μέρος που δεν έχω πάει!
  5. Λατρεύω τον καφέ και τα γλυκά!
  6. Μου αρέσει να έρχονται φίλοι στο σπίτι για καφέ ή κρασί.
  7. Δεν μου αρέσει να ξυπνάω πολύ πρωί (αν και καθημερινά λόγω δουλειάς ξυπνάω στις 6:30)

 

Αυτά από εμένα!! Σας ευχαριστώ πολύ και ευχομαί σε όλους να είναι πάντα χαμογελαστοί!

ΥΓ. Βρείτε πόσες φορές έχω γράψει την λέξη blog και κερδίστε υπέροχα δώρα!!